#วิธีค้ำจุนความสมดุลของเอกภพ (2)
พี่ๆน้อง ๆที่รักแห่งเราทั้งหลาย
เราจะกล่าวความจริงต่อท่านทั้งหลายว่า
เพราะต้นไม้ใหญ่ทั้งป่าบนแผ่นดินโลก
ที่พระองค์ทรงออกแบบและกำหนดสร้างเอาไว้
ต้องใช้รากดูดซับเอาสารอาหารต่างๆจากพื้นดิน
ด้วยกระบวนการที่มนุษย์เรียกว่า “ออสโมซิส”
อันหมายถึงสารละลายที่เจือจางจากพื้นดิน
จะถูกดูดซึมผ่านเยื่อบางๆของรากเข้าไปข้างใน
ซึ่งสารละลายที่อยู่ในรากนั้นจะเข้มข้นมากกว่า
แต่ถ้าต้นไม้ต้นใดที่มนุษย์เพาะปลูกไว้
หากขยันใส่แต่ปุ๋ยโดยรดน้ำน้อยเกินไป
จนมีปริมาณน้ำไม่มากพอที่จะทำละลายปุ๋ยได้
สิ่งที่มันจะเกิดขึ้นก็คือต้นไม้นั้นหรือว่าพืชนั้น
จะไม่สามารถสร้างกระบวนการออสโมซิสนี้ได้
เพราะสารละลายภายนอกจะซึมผ่านรากไม่ได้
แต่สารละลายภายในรากเองที่เข้มข้นน้อยกว่า
มันจะถูกดูดซึมออกมาข้างนอกแทนเสมอ
ต้นไม้หรือพืชนั้นจะเกิดอาการขาดสารอาหาร
ภาษาชาวบ้านจะเรียกอาการนี้ว่า “พืชขาดน้ำ”
ต้นไม้ต้นไหนที่ในป่าไหนก็ตามหากขาดน้ำ
จะเกิดอาการเสียสมดุลให้ท่านแลเห็นกันเสมอ
ทั้งใบซีดใบเหลืองใบเหี่ยวแห้งเพราะแล้งน้ำ
ในที่สุดต้นไม้นั้นก็จะตายเพราะขาดสารอาหาร
ในทางกลับกันหากต้นไม้ต้นนั้น
ได้รับน้ำในปริมาณที่มากเกินไปหรือจมน้ำนาน
จะทำให้เนื้อเยื่อบางๆของทุกรากที่อยู่ในดินนั้น
เกิดการเปื่อยเน่าหรือสำลักน้ำได้อีกด้วย
เมื่อรากเน่าเพราะเชื้อราที่มีอยู่ในดินเข้าโจมตี
ต้นไม้ต้นนั้นก็จะมีชีวิตรอดต่อไปไม่ได้
ท่านทั้งหลายจะแลเห็นความจริงได้ว่า
แม้ในเรื่องของ “น้ำ” ที่เรากำลังกล่าวถึงอยู่นี้
ก็ยังต้องอยู่บนพื้นฐานของการสมดุลเช่นกัน
ถ้ารดน้ำน้อยไปรากจะดูดซับสารอาหารไม่ได้
แต่จะเกิดกระบวนการ #รีเวิร์สออสโมซิส แทน
ถ้ารากจมน้ำหรือว่ารดน้ำปริมาณมากจนเกินไป
รากจะเน่าเพราะเป็นเนื้อเยื่อที่เชื้อราโจมตีได้
การรดน้ำพรวนดินใส่ปุ๋ยพอเหมาะพอดีเท่านั้น
จึงจะทำให้ต้นไม้น้อยใหญ่ดำรงชีวิตได้โตได้
แน่นอนว่านอกจากน้ำและสารอาหารในดินแล้ว
ความร้อนแรงและแสงสว่างจากดวงอาทิตย์
ต้นไม้ต้นไร่ก็ยังต้องการอย่างเหมาะสมอีกด้วย
แดดที่จ้าร้อนไปกิ่งก้านใบดอกจะถูกเผาจนตาย
ถ้าอยู่ในที่อับแสงทั้งวันพืชส่วนใหญ่ก็มีปัญหา
เพราะไม่อาจสังเคราะห์แสงหรือปรุงอาหารได้
ทุกอย่างและทุกสรรพสิ่งต้องมีความสมดุลพอดี
ซึ่งเป็นหลักการขั้นพื้นฐานเสมอ
(อยากติดตามตอนต่อไปก็ให้ยกมือขึ้น)
กราบพระบาทพระบิดาที่ทรงเมตตา
เอเมน สาธุ
#ปัญญาวิสุทธิ์
4/05/2569
