ถามตอบกับท่านป.วิสุทธิปัญญา : อาจารย์ตอบคำถามได้ทุกเรื่องหรือ?


ATTN: 

เพื่อนของผู้ใดก็ตามที่มีคำถามมาถึงเราว่า....

"อาจารย์ของคุณตอบคำถามได้ทุกเรื่องหรือ?"


Answer:

***เรียนท่านผู้เจริญในอายุทั้งหลาย....

ผู้ที่ข้องใจในความฉลาดรอบรู้ของเรา

....................................................

อันตัวเรานี้เรียนรู้อยู่ตลอดเวลา 

เราเรียนรู้มาทุกภพชาติแล้ว

แต่เรียนมาเท่าไหร่ๆเราก็ยังพบว่า....


*1.ความรู้ใดที่เราเคยอยากรู้และเรียนรู้มาบ้างแล้วนั้น

เรายังต้องเรียนรู้เพิ่มเติมอีก เพราะเราพบว่า

เรายังมิได้รู้แจ้งแท้จริงเลยนะ 


เราจึงไม่เคยทำตนหลงตัวเอง

แล้วใช้ความไม่รู้ของเราเที่ยวปรมาสผู้อื่น

หรือทำเป็นยกตนข่มท่าน

เหมือนดั่งคนมีปัญหาหรือว่ามากด้วยปมด้อย

ให้เกิดการผิดบาปจากการก้าวล่วงผู้อื่น

อย่างขาดสำรวมเลย....เพราะเรามีมหาสติ


*2.เรายังพบว่ามีความรู้อยู่อีกตั้งมากมาย

ในจักรวาลนี้ที่เรายังไม่รู้

หากองค์จิตจักรวาลพระผู้สูงส่ง

พระบิดาแห่งจิตวิญญาณพระองค์นี้

มิทรงเมตตาถ่ายทอดคลื่นความคิดรู้ทั้งหลายมาให้

ตัวเราก็มิอาจรู้ได้ในทุกเรื่อง

มิได้ฉลาดปราดเปรื่องให้บางคนตาร้อนหรอก


แน่นอนว่า...เรามีหน้าที่ของเรา

เราจึงมิอาจตอบคำถามมนุษย์ทุกคนได้ทุกเรื่อง

โดยเฉพาะเรื่องที่มิใช่หน้าที่ของเรา

เราถือว่ามันไร้สาระสำหรับเราที่จะเสียเวลาใส่ใจ

แม้ว่ามันจะเป็นสาระสำหรับคนอื่นก็ตาม


*3.พระองค์ทรงเมตตาสอนเราว่า

คนที่อยู่บนคอนโดสูงๆ อยู่บนหอคอยสูงๆ

อยู่บนที่ราบสูง ชอบอยู่ในที่สูงๆ 

พำนักอยู่บนยอดเขาสูง

ชอบทำตัวสูง....

หรือว่าเรียนมาสูงกว่าคนอื่นๆนั้น


มันมิได้หมายความว่า

คนๆนั้นจะมีบุญบารมีสูงกว่า

มีความรอบรู้มากกว่า และมีความโง่

น้อยกว่าคนที่อยู่ต่ำกว่าคนอื่นเสมอไป


เพราะเรารู้ดีว่าตัวชี้วัดความโง่นั้น 

คือ การอวดฉลาดอวดรู้ซึ่งแลดูไม่น่ารัก

แต่คนที่ฉลาดรอบรู้แท้จริง

เขาจะเป็นผู้สำรวมกิริยาไว้มิให้น่าเกลียด


เราจึงอ่อนน้อมถ่อมตนเสมอว่า

อันตัวเรานั้น...ยังคงฉลาดได้อีก

อันตัวเรานั้นยังคงมีความรู้ที่ยังไม่รู้อยู่อีกมาก


ส่วนความรู้ทั้งหลายที่เรารู้อยู่นี้

ก็เพราะเรามีมหาคุรุทรงเมตตา

ความเก่งและความรอบรู้ของเราที่มีอยู่บ้าง

จึงมิได้เกิดเพราะความอวดเก่งแต่อย่างใด


เราเรียนรู้สิ่งใดมาจากพระองค์

เรามีหน้าที่นำลงมาแบ่งปันสู้ผู้อื่นที่กระหายใคร่รู้

เรามิเคยได้นำมันมาใช้ข่มเหงเบ่งทับคนอื่น

เราจึงมีความสุขอยู่กับหน้าที่ของเรา

จิตปัญญาแห่งเราจึงไม่มีที่ว่างให้กับ

การอิจฉาผู้อื่น หมั่นไส้ผู้อื่น 

ที่เขารู้มากกว่า หรือฉลาดกว่าตน


เราจึงปิติยินดีที่เห็นศิษย์เราในห้องนี้

ฉลาดขึ้นทุกวัน

ปีติยินดีที่ได้เห็นพวกเขา

จิตใสใจสวยขึ้นทุกวัน

จากความรู้น้อยๆและความฉลาดน้อยๆของเรา


เพราะการยกระดับจิตตปัญญาช้าๆของพวกเขานั้น

ช่วยให้เราเกิดการเรียนรู้ที่เป็นรูปธรรมว่า

หมู่ปลาที่จะถูกคัดทิ้งเหลือน้อยลงไปแล้ว...


หวังว่าท่านคงได้คำตอบที่ถามเรา

เราได้กล่าวความจริงต่อท่านผู้กังขาแล้ว

ด้วยอภัยทานเพื่อสานพลังแห่งแก่นแท้ในเรา


กราบพระบาทพระบิดาทรงเมตตา

เอเมน...สาธุ


ป.วิสุทธิปัญญา